Gisterenavond heb ik iets verbodens gedaan. In bed dan nog wel. Ik had het nochtans al jaren afgezworen. Een bed dient om in te slapen! Slechte slapers – zoals ik – moeten daar consequent in zijn. Bedactiviteiten die tot uitputting leiden, zijn wel toegelaten. Maar mijn bedgenoot hing nog aan de computer en het was nog te vroeg om te gaan slapen. Mijn bed lonkte verleidelijk. Zou ik…? Met een dik boek kroop ik onder de lakens. Nefast voor de slaapvreugde! Wie leest of televisie kijkt in bed, maakt zijn geest onrustig en zal de slaap niet kunnen vatten. Ik tartte het lot helemaal door een boek over seriemoordenaars te kiezen. Ha, in bed met een boek, zonde van me dit genot zo lang te ontzeggen. Wellicht was ik wat overmoedig omdat ik dankzij een goed kruidenmiddeltje sinds kort een redelijk goede slaper ben geworden. En jawel, ondanks het griezelboek heb ik als een roos geslapen. Maar toch eerst even onder het bed gekeken!