La casa de conchita

Een blog over Mexico, opgroeiende zonen en la vida loca

Archief voor november, 2009

Dinnie Dino Een verhaal voor Vinnie

Er was eens een kleine dino. Hij heette  Dinnie Dino en had piekharen en sproetjes op zijn snuit. Dinnie Dino woonde met zijn pappie en mammie en dinobroertjes in een grote grot. Toen Dinnie zes jaar werd, moest hij met zijn pappie en grote broer op jacht. Hij  moest leren groenten vangen maar dat vond Dinnie Dino helemaal niet leuk. Hij had maar korte pootjes en de groenten liepen veel sneller dan Dinnie. “Je moet meer groenten eten zodat je groeit”, zeurde mammie Dino, “je bent zo mager als een schriele kip!” En ze gaf hem een extra groot bord met groenten.  Bah! Toen verstopte Dinnie Dino zich in een hoekje van de grot. Pappie Dino vond hem niet toen hij op jacht wilde vertrekken. Mammie Dino vond hem ook niet toen ze zijn bord wilde controleren.  En toen deed Dinnie Dino iets héél ondeugends. Met zijn vork maakte hij de groenten helemaal plat tot hij een groene smurrie had. En met die smurrie maakte hij op een rotswand in de grot een prachtige tekening. Hij kroop uit zijn hoekje en vroeg mammie Dino een extra bord groenten. Maar wel oranje groenten! Mammie Dino was heel blij dat Dinnie Dino plots zo flink groenten at en ze gaf hem een groot bord oranje groenten. Dinnie Dino kroop terug in zijn hoekje en …hij maakte oranje smurrie en opnieuw een prachtige tekening!  Dinnie Dino vroeg zijn mammie  toen een bord rode groenten. En hij maakte rode smurrie en een schitterende rode tekening! En met het bord gele groenten maakte Dinnie Dino…, jawel, gele smurrie en een supermooie gele tekening!

Toen pappie Dino terugkwam van de jacht, vertelde mammie Dino dat Dinnie Dino zo flink groenten had gegeten. Wel vier borden! Als hij rustig in zijn eentje kon eten, dan lukte het wel.  Alleen moest pappie Dino nu veel meer groenten vangen!  Dinnie Dino hoefde niet meer mee. Omdat hij nu zo flink groenten at, wilde mammie Dino dat hij eerst wat zou groeien voor hij weer op jacht ging. Dinnie Dino vond het best. ’s Avonds kwamen zijn pappie en grote broer terug van de jacht met een hele berg groenten in alle kleuren. Mammie Dino maakte een hele voorraad klaar voor haar kleine schriele kip die nu wel snel een flinke dino zou worden. Dinnie Dino kroop in zijn hoekje, verstopte zijn vier borden groenten en wachtte tot iedereen ging slapen. Dan stond hij stiekem op, maakte vier borden smurrie van de groenten en schilderde weer prachtige tekeningen op de rotswanden. Zijn smurrie was snel op, dus nam hij een grote voorraadpot groenten die mammie Dino had klaargemaakt. Daar maakte hij een reuzeboel smurrie van en een reuzetekening! Dinnie Dino was zo ijverig aan het schilderen dat hij vergat dat hij in de  donkere hoekjes van de grot moest blijven zodat niemand zijn smurrietekeningen zou ontdekken. Hij nam de ene groentenpot na de andere, maakte telkens nieuwe smurrie en schilderde de hele grot vol! Hij had zelfs nog smurrie over en schilderde ook de rotsen buiten de grot vol met kleurrijke tekeningen. Toen de zon opkwam, viel Dinnie Dino uitgeput in slaap. Toen pappie, mammie en de broertjes Dino ’s ochtends wakker werden, keken ze vol verbazing in het rond. Alle rotswanden in de grot waren beschilderd met wondermooie groene, rode, oranje en gele tekeningen! Maar toen ontdekte mammie Dino dat haar hele voorrraad groenten verdwenen was. En dat Dinnie Dino geen groenten had gegeten maar ermee had geschilderd! Toen mammie Dino buiten de grot de slapende Dinnie Dino vond, wilde ze hem eens flink aan zijn dino-oren trekken. Maar plots trok pappie Dino haar en de broertjes Dino snel achter de struiken. Wat gebeurde er? Van achter het struikgewas zagen ze van overal groenten toestromen. Groene, rode, oranje,  gele groenten verzamelden voor de grot en keken vol verwondering naar de prachtige, kleurrijke tekeningen. Ze merkten zelfs de slapende Dinnie Dino niet op.  De groenten waren zo nieuwsgierig dat ze niet meer opletten of er geen gevaarlijke dino’s in de buurt waren. Ze slopen de grot binnen om nog meer van die fantastische tekeningen te bewonderen. “Kom op”,  zei pappie Dino vanachter de struiken, “dit is onze kans!” En toen alle groenten in de grot waren, schoven de Dino’s snel een paar rotsblokken voor de ingang. De groenten waren gevangen en begonnen te gillen! Dinnie Dino schrok wakker van al dat lawaai. “Wat is er aan de hand?”, vroeg hij slaperig. “Goed gewerkt, zoon!”, zie pappie Dino. “We hoeven nooit meer op groenten te jagen, ze komen vanzelf naar jouw tekeningen toe en dan kunnen we ze vangen”. En dus verhuisde de Dino-familie naar een andere grot die Dinnie Dino ook weer helemaal beschilderde. En van zijn groenten bleef hij lekker smurrie maken.

Advertenties