La casa de conchita

Een blog over Mexico, opgroeiende zonen en la vida loca

Archief voor november, 2010

In zwijm

Neen, ik ben echt niet het soort moeder dat openlijk gaat verkondigen dat haar kroost de mooiste, slimste, leukste ter wereld is – hoewel ik daar heimelijk uiteraard wel van overtuigd ben. Maar het effect dat mijn jongste op de buitenwereld heeft – en dan vooral het vrouwelijke deel – valt gewoonweg niet meer te ontkennen. Het zijn zijn ogen die het hem doen: ze zijn groot, chocoladebruin en zitten onder een stel lange wimpers. Denk daarbij stroblond haar en een hartveroverende glimlach en je krijgt al enig zicht op deze kleine charmeur.

Oké, ik ga niet helemaal vrijuit. Ik ben me terdege bewust van het versterkende effect van hippe sportschoenen, een stoere jeans, een dito leren vestje en een lik gel in het haar. He has the look, in beide opzichten.

Het begint al ’s ochtends op weg naar school. S. is een vleugje instant zonneschijn dat de tram op stapt. Zijn slachtoffers vallen binnen de vijf minuten. Schoolmeisjes uiten openlijk hun bewondering, moeders krijgen een vertederde glimlach om de mond en oma’s geven hem steevast een aai over de bol.

Op school aangekomen valt er elke dag wel een moeder of juf nagenoeg in zwijm zodra S. zijn charmes bovenhaalt. Zijn donkerbruine ogen in combinatie met zijn aanstekelijk lachje: altijd prijs. Op weg naar de klas wordt hij meestal omstuwd door enkele oudere meisjes tot N., zijn klasvriendinnetje, hem onverbiddellijk komt opeisen. Tijdens onze vakantie in Mexico afgelopen zomer was het nog een stadium erger en werd hij nagenoeg aanbeden. En hij is nog maar drie!

De oorsprong van de onweerstaanbare charme van S. is een raadsel maar zijn ogen heeft hij ontegensprekelijk van zijn vader. Die zijn even onweerstaanbaar bruin maar zitten verstopt achter een bril. Gelukkig maar, want ik zou het gekende effect van die chocoladebruine ogen bij tienermeisjes en andere moeders maar matig kunnen appreciëren.