La casa de conchita

Een blog over Mexico, opgroeiende zonen en la vida loca

Archief voor september, 2013

Twee wankele tandjes

Toen het bijna zover was, vreesde ik een gigantische crisis. Hij niet, hij keek er al eeuwen naar uit en plande wekenlang festiviteiten. Zijn verjaardag moest op passende wijze worden gevierd: met de naaste huisgenoten, met de familie rond de taart, met de vriendjes in de klas plus ook nog eens in de binnenspeeltuin en als top of the bill met de familie naar zijn favoriete Italiaanse restaurant. Siemon kon niet wachten om groot te zijn. Zes!

Op een avond komt hij met de mededeling dat er een tand losstaat. En ja, even later valt hij uit. Fier! Maar als de volgende avond het scenario zich herhaalt, is hij in paniek. Zó snel moet het nu ook weer niet gaan, straks heeft hij geen tanden meer! Hoe dan ook valt af te wachten of het ritueel van Tandenfee de hele gebitswissel zal overleven.

Ik ben blij voor hem dat hij groot wordt maar een beetje verdrietig voor mezelf. Met mijn laatste zoon die de kleutertijd afrondt, wordt onherroepelijk een hoofdstuk afgesloten. Plastic borden en bekers verdwijnen, duplo’s komen enkel nog tevoorschijn als er kleintjes op bezoek komen, Angry Birds verjagen Mickey Mouse en Sponge Bob, kleren moeten stoerder. Er is geen ‘volgende’ meer in huis om spullen voor te bewaren.

Vlak na zijn verjaardag ziet hij er in zijn koetjespyama en Cars-pantoffels nog supersnoezig uit. Maar tijdens de zomervakantie kan ik het niet langer negeren. Het gevreesde moment dat buik, handjes en billen hun kleutermolligheid verliezen, is definitief aangebroken. Vanaf dan lijkt het altijd of een jongenslijf transformeert in enkel een hoop slungelige armen en benen. Maar desondanks blijft hij, net als zijn broers, een even grote knuffelaar.
En wat me ook geruststelt: hij is nog altijd bang van spoken en dat gaat enkel over in het grote bed, tussen papa en mama…

Advertenties